Dotykam cudów

Zawsze, kiedy biorę ołówki do ręki mam świadomość, jak wiele mogę przez rysowanie powiedzieć. Powiedzieć o tym, że człowiek jest piękny, głęboki, ważny. Unikatowy! Dotykając ołówkami papieru, mam świadomość, że dotykam cudów...

Lidka też rozsmakowała się w tworzeniu, z tą różnicą, że w kolorach:

Karykatura jest dla każdego!

Dominik, ołówek na papierze

Nazbierało się zaległości...

Tak to jest kiedy cierpi się na wieczny niedoczas. Nie nadążam za sobą.
Od pół roku obiecuję sobie, że kończę z rysowaniem/malowaniem, kiedy oddam już ostatnią pracę, stwierdzę, że nie mam kogo portretować i nareszcie zajmę się mechaniką kwantową i filozofią matematyki - moimi nowymi fascynacjami. I... nic z tego nie wychodzi, bo zainteresowanie jest nie moją prywatną teorią powstania Wszechświata, a portretami właśnie. Zamówienia spływają.
Przyznam, że jakoś mnie to za bardzo nie smuci. Model standardowy przerabiam po północy, kiedy już ołówków nie umiem utrzymać w dłoni.


Oto rodzina pani Hani:

A to babcia Anety:

Jeszcze wiele, wiele zaległych prac czeka na publikację. Będę pokazywać "aż do wyczerpania zapasów":)

Adam, ołówek na papierze

Adam, pasjonat życia, właściciel sklepu i smażalni pysznych ryb, sportowiec:

Pani Wanda, ołówek na papierze

Jakiś czas temu narysowałam portret niezwykle silnej kobiety jeżdżącej na wózku inwalidzkim, która w dorosłym życiu zdecydowała się przyjąć sakrament Chrztu Świętego. Jest szczęśliwa:)

Basia z mężem, ołówek na papierze

Antosia, ołówek na papierze

Wiecie, co najlepszego jest w tworzeniu portretów?
Łzy w oczach po zobaczeniu rysunku u tych, którzy na niego czekali...

Ostatnimi czasy czuję się uskrzydlona i ... mam ochotę starać się jeszcze bardziej:)

Ilonka i Jarek, ołówek na papierze

Kochani,

chcę w tym miejscu podziękować za to, że tyle ciepłych, życzliwych słów od Was słyszę dotyczących zarówno rysunków, jak i mojej osoby. To naprawdę działa bardzo mobilizująco. Wieczorami, kiedy padam już na twarz ze zmęczenia, a wiem, że powinnam zasiąść do rysowania (bo zazwyczaj tylko wtedy mogę), to robię to mimo wszystko. Są przecież ludzie, którzy na efekt tych starań czekają i u których, jak z moich dotychczasowych doświadczeń wynika, zobaczę szeroki uśmiech lub odwzajemnię uścisk. Warto! :)

Prezentuję kolejny portret naszych Przyjaciół. Oto Ilonka i Jarek, którzy w tym roku obchodzili okrągłą rocznicę swojego ślubu. Niech Ich miłość ciągle wzrasta!

Jeden na serio, drugi z przymrużeniem oka - ale oba ołówkami

Ostatnio mam zamówienia na same czarno-białe portrety. Wyrysowuję ołówek za ołówkiem... Czy któryś sklep plastyczny nadąży z dostawą? Nie mówię już o gumce chlebowej;)


Rodzina przesympatycznej Madzi:

i pewni uzdolnieni wędkarze:

Kolejne prace już wkrótce... :)